Zarówno systemy punktowe, jak i systemy ocen są znaną, powszechnie używaną w szkolnictwie wyższym formą rozliczania studentów z wysiłku, jaki włożyli w naukę. W połowie lat dziewięćdziesiątych XX wieku w państwach Wspólnoty Europejskiej weszły w życie bardzo znaczące zmiany mające ułatwić i umożliwić przenoszenie zaliczeń żaków dla potrzeb międzynarodowej wymiany.

European Credit Transfer System, czyli Europejski System Transferu Punktów, został utworzony z inicjatywy i pod nadzorem Unii Europejskiej. Początkowo był on wykorzystywany w ramach programu ERASMUS, szybko jednak jego zastosowanie i zasięg stało się znacznie rozleglejsze. Obecnie współpracujące ze sobą, dynamicznie rozwijające się uczelnie państw europejskich, wykorzystały ECTS do stworzenia wspólnych zasad i ujednolicenia procedur regulujących uznawanie okresów studiów realizowanych poza macierzystą uczelnią. 

Europejski System Transferu Punktów oparty jest w dużej mierze na zaufaniu, które dotyczy jakości i poziomu nauczania. Innymi słowy system ten zakłada, że poziom kształcenia w uczelniach z różnych państw jest porównywalny. ECTS jest niezbędnym elementem, który pozwala studentowi na wyjazd i odbycie części nauki za granicą np. w ramach takiego programu jak SOKRATES. Punktacja w systemie ECTS umożliwia pomiar i zestawienie ze sobą wyników uzyskanych przez studenta, a także pozwala na przeniesienie tych rezultatów pomiędzy uczelniami. W konsekwencji, w sposób łatwy i przejrzysty umożliwia to określenie zasad odbywania studiów za granicą i wymagań koniecznych do ich zaliczenia. 

Punkty przyporządkowane są każdemu przedmiotowi, który wykładany jest na goszczącej studenta uczelni. Ich celem jest określenie ilości pracy, jaką musi włożyć żak, aby uzyskać zaliczenie danego przedmiotu w stosunku do nakładu pracy niezbędnego do zaliczenia semestru. Nakładowi pracy na każdym etapie nauki przydzielono również określone wartości punktów, i tak rok studiów posiada 60 punktów kredytowych, 30 punktów zarezerwowano dla semestru a 20 punktów dla trymestru. Dobrą praktyką ułatwiającą zarządzanie elastycznymi programami studiów jest dopuszczenie jedynie wybranych liczb punktów przypisywanych przedmiotom. Jako przykład można tu podać trzy wielkości przedmiotów: małe za 3 punkty, średnie za 6 punktów i duże za 9 punktów. W ten sposób łatwo jest „złożyć" 30 punktów semestralnie, a jednocześnie unika się zbytniego rozdrobnienia przedmiotów. W powyższym przykładzie nie może ich być więcej niż dziesięć, a jako standard można przyjąć trzy przedmioty małe 3 x 3 = 9 punktów, dwa przedmioty średnie 2 x 6 = 12 punktów oraz jeden przedmiot 9-punktowy o zdecydowanie dużym nakładzie pracy. 

Uczelnie, które zdecydowały się stosować punkty kredytowe, mają pełną swobodę w przydzielaniu ich poszczególnym przedmiotom z określonego roku bądź semestru studiów. Oceniane są egzaminy pisemne bądź ustne, aktywność na zajęciach i wspólne projekty. Punktowane są również praktyki zawodowe oraz przedmioty wybierane przez studenta, ale tylko w przypadku, kiedy stanowią integralną część danych studiów. Nie ma możliwości oceny samego uczestnictwa w zajęciach. Punkty kredytowe przyznawane są po zaliczeniu przedmiotu. Po powrocie na swoją uczelnię będą one uznane i w całości wpisane do indeksu żaka. 

Ważną rolę na każdej uczelni, która prowadzi międzynarodową wymianę studentów, a także korzysta z systemu ECTS, odgrywają koordynatorzy. Zarówno uczelnianych jak i wydziałowych powołuje szkoła wyższa. Do zadań tego pierwszego należy przede wszystkim udzielanie studentom informacji dotyczących samego systemu ECTS jak i wszelkich dostępnych wiadomości o uczelniach partnerskich i ich programach. Do zakresu jego obowiązków należy również kontakt z instytucjami zagranicznymi oraz nadzorowanie działań związanych z przygotowaniem i przekazywaniem pakietów informacyjnych o uczelni. Jeżeli chodzi o koordynatora wydziałowego, jest on swoistą „osobą kontaktową" zarówno dla nauczycieli akademickich, jak i dla studentów. Jednym z jego zadań jest pomoc żakowi w wyborze przedmiotów realizowanych w uczelni zagranicznej. Ponadto zatwierdza program studiów przed wyjazdem studenta oraz uznaje wyniki nauki zrealizowanej poza macierzystą uczelnią. Do zakresu jego działań należy również opieka i pomoc studentom, którzy przyjeżdżają kształcić się u nas. 

Europejski System Transferu Punktów w ogromnej mierze przyczynił się do upowszechnienia oraz ułatwienia międzynarodowej wymiany studentów, jak również uprzyjemnił pracę współpracującym ze sobą uczelniom partnerskim. Młodzi ludzie coraz chętniej, z większym przekonaniem oraz wiarą, decydują się na wyjazd. Teraz już mają pewność, że po powrocie do kraju, bez przeszkód będą mogli kontynuować naukę w swojej macierzystej uczelni. 

Paulina Maik

Szukaj ofert pracy

Np.: Programista Warszawa (oddzielaj słowa spacjami)

Kontakt z nami